همین اول مطلب بگذارید بگوییم که حق رسانهای مرضیه جعفری و علیرضا بیرانوند بهعنوان برترین مربی و بازیکن قاره آسیا بهدرستی ادا نشد. جوان آنلاین: همین اول مطلب بگذارید بگوییم که حق رسانهای مرضیه جعفری و علیرضا بیرانوند بهعنوان برترین مربی و بازیکن قاره آسیا بهدرستی ادا نشد.
بازهم همین اول مطلب شاید بد نباشد که به دستاندرکاران امر یادآوری کنیم کشور در موقعیت جنگی با دشمن
امریکایی – صهیونیستی قرار دارد. مردم کف خیابان نزدیک به ۹ ماه است پرچم ایران اسلامی را در برابر دشمنی که با تمام توان سعی در محاصره ایران در تمام زمینهها دارد، بالا نگه داشتهاند و در اوج این جنگ و محاصره دو چهره ورزشی ایران اسلامی پرچم و نام ایران را بر قله افتخار نشاندهاند، اما افسوس که در محاصره تفکرات نابخردانه داخلی گرفتار شده و چندان دیده نشدند.
حالا میگویید چرا؟ عصر پنجشنبه تقریباً تمامی علاقهمندان به فوتبال در قاره کهن و شاید جهان منتظر اعلام اسامی برترینهای فوتبال آسیا بودند، جایی که ایران چهار نماینده داشت. مطابق معمول از پخش مستقیم آنطور که همه عالم و آدم میبینند خبری نبود، اما نکته تلختر از این، عدم پوشش خبری مناسب، حتی بعد از پایان مراسم و مشخص شدن نفرات برتر توسط رسانه ملی بود.
دروازهبان تیم ملی بازیکن برتر آسیا میشود، اتفاقی که برای اولین بار در طول تاریخ رقم میخورد و عنوان برترین بازیکن فوتبال در آسیا به یک دروازهبان میرسد، آن هم در رقابت با دو حریف عربستانی. بانوی تاریخساز فوتبال ایران برای دومین سال پیاپی بهعنوان برترین مربی قاره انتخاب میشود و رکوردی جاودانه برای ایران به ثبت میرساند.
بیرانوند سخن میگوید و حرفهایی میزند که به دل همه مینشیند، حتی پشت تریبون بینالمللی از مردم بهخاطر برخی حواشی عذرخواهی و جایزه را به آنها تقدیم میکند.
مرضیه جعفری، بانوی اول فوتبال ایران با متانتی که تنها از زن ایرانی میتوان سراغ داشت، روی صحنه میرود تا ثابت کند برخلاف تمام تبلیغات رسانههای معاند و دستگاه رسانهای دشمن، زنان این سرزمین چگونه در تمامی حوزهها فعال و موفق و برتر هستند، تا مشت محکمی به دهان یاوهگویان علیه زن ایرانی بزند.
اما ...، اما تمام این لحظات با بیمهری و شاید بیسلیقگی رسانه ملی از دید مردم ایران گرفته میشود تا مطابق معمول همه به شبکههای خارجی و فضای مجازی پناه ببرند و ببینند ایرانیهای برتر قاره آسیا چگونه نام و پرچم ایران را بر قلههای افتخار به اهتزاز درآوردند.
حق رسانهای بیرانوند و خانم جعفری زمانی بیشتر نادیده گرفته شد که حتی در بخش خبری شامگاه پنجشنبه و در حالی که تصور میکردیم به قول معروف «گل» زمان پخش خبر به این مهم اختصاص پیدا کند، همچنان شاهد پخش اخبار تکراری بودیم تا برایمان ثابت شود متولیان امر کوچکترین شناختی نسبت به ارزش خبر ندارند.
اینکه چرا رسانه ملی در پوشش خبری این رخداد مهم اینقدر منفعلاًنه رفتار کرد را باید از مسئولان پرسید، اما قطع به یقین وقتی پای منافع ملی و افتخارآفرینی برای کشور به میان میآید باید همه چیز فراموش شود. یک بازیکن فوتبال قطعاً اشتباهاتی دارد. قطعاً رفتارهایی از او سر میزند که انتقادهای تندی را در پی دارد، اما درست نیست که دعواها و اختلافات داخلیمان را اینگونه به افتخارآفرینیها ترجیح بدهیم و تا جایی پیش برویم که حتی بالا رفتن پرچم کشورمان را هم نبینیم.